Eenzaam ondanks een volle inbox

Elf uur 's avonds, je telefoon heeft sinds het eten nauwelijks stilgelegen. Drie berichten, een match, twee keer „Hey” zonder vervolgvraag. En niemand daartussen die je nu zou bellen. Bijna niemand praat erover, omdat het absurd klinkt: eenzaam zijn terwijl er constant iemand schrijft.

Absurd is het niet. Contact en verbinding zijn twee verschillende dingen – en er zijn begrijpelijke redenen waarom velen van ons van het ene ruim genoeg hebben en van het andere te weinig.

Minderheidsstress heeft een naam

Onderzoekers noemen het minderheidsstress. Daarmee bedoelen ze de extra belasting die ontstaat als je bij een groep hoort waar niet vanzelfsprekend aan wordt gedacht. Het bekendste model daarvoor komt van de Amerikaanse onderzoeker Ilan Meyer, en het onderscheidt twee niveaus.

Het externe: de denigrerende opmerking. Het moment waarop je op straat de hand van je vriend loslaat. Het familiefeest waarop niemand naar hem vraagt. Het interne: het constante scannen of een ruimte veilig is. De verwachting om afgewezen te worden voordat het gebeurt. En restjes schaamte uit je jeugd, ook al ben je al lang uit de kast en weet je wel beter.

Niets daarvan hoeft dramatisch te zijn om effect te hebben. Het is de optelsom. Wie jarenlang heeft geleerd zichzelf voorzichtig te doseren, stopt daar zelden vanzelf mee, ook niet onder vrienden of op een date. Intimiteit voelt dan riskanter dan ze is.

Waarom je inbox dat niet oplost

Datingapps hebben veel mogelijk gemaakt, vooral waar er geen scene is. Maar ze belonen ook patronen die eenzaamheid eerder versterken: snel beoordelen, inwisselbaarheid, gesprekken die na drie zinnen doodbloeden. Een profiel is een preview. Wie er 's avonds twintig doorloopt, voelt zich daarna zelden gezien.

Daar komt bij dat het sociale leven van homomannen zich in veel steden rond bars, clubs en dates afspeelt. Daar is niets mis mee. Maar als dat de enige plekken zijn waar je andere mannen uit de scene tegenkomt, mist er iets. Vriendschappen ontstaan zelden om drie uur 's nachts aan de bar en zelden in een chat. Ze ontstaan daar waar je elkaar regelmatig ziet, zonder dat er iets hoeft te gebeuren.

Uitwegen die in het dagelijks leven werken

Vriendschap heeft vooral één ding nodig: herhaling. Een plek waar je elke week dezelfde gezichten ziet, levert meer op dan de volgende match.

• Queer sportclubs. In veel grotere steden zijn er hardloopgroepen, volleybal, zwemmen of voetbal met een queer achtergrond. Niemand verwacht dat je goed bent. Het biertje na afloop hoort er meestal bij.
• Koren, wandelgroepen, leesclubs. Koren voor homomannen zijn er in tal van steden in het Duitse taalgebied. Wie niet zingt, vindt wandel- en cultuurgroepen vaak via queer centra of de lokale Aidshilfe.
• Vrijwilligerswerk. Aidshilfen, Pride-verenigingen en queer jongerencentra zoeken bijna altijd mensen. Samen aan iets werken is een van de makkelijkste manieren om mensen te leren kennen.
• De app als brug. Loopt een chat goed: snel een koffie, een wandeling, een concrete afspraak. En zeg gerust dat je nu eerder vrienden zoekt. Daarin ben je niet de enige.
• Oude contacten. De vriend van wie je al maanden niets hebt gehoord, is waarschijnlijk blij met een bericht. „Heb je zaterdag tijd?” werkt beter dan „We moeten echt weer eens afspreken”.

De eerste avond in een nieuwe groep is zelden de leukste. De derde meestal wel.

Wanneer professionele hulp zinvol is

Eenzaamheid is geen ziekte. Maar ze kan overgaan in iets wat geen clublidmaatschap oplost. Als je wekenlang nauwelijks plezier voelt, slecht slaapt, je terugtrekt of merkt dat alcohol, drugs of steeds nieuwe dates vooral dienen om iets niet te voelen, is dat een goed moment om te praten met iemand die daarvoor is opgeleid.

In Duitsland begin je bij het psychotherapeutische spreekuur. Dat boek je zonder verwijzing bij een psychotherapeut met een contract met de zorgverzekering, het afsprakenbureau via 116 117 helpt bij het zoeken. In Oostenrijk en Zwitserland is de huisarts een goed eerste adres. Veel therapeuten geven in hun profiel aan of ze ervaring hebben met queer cliënten. Daarnaar vragen is volkomen legitiem.

Hulpadressen in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland

• Aidshilfen zijn er in veel steden in alle drie de landen. Ze adviseren al lang niet alleen over hiv, maar ook over uit de kast komen, relaties, middelengebruik en mentale gezondheid, vaak door homomannen voor homomannen.
• Checkpoints in grotere steden zoals Berlijn of Zürich ken je van de tests. Ze geven ook advies en verwijzen je door als je meer nodig hebt.
• Telefonseelsorge Duitsland: 0800 111 0 111 of 0800 111 0 222, gratis, anoniem, dag en nacht.
• Telefonseelsorge Oostenrijk: 142, anoniem, dag en nacht.
• Die Dargebotene Hand, Zwitserland: 143, anoniem, dag en nacht.

Je mag daar ook bellen zonder crisis. Een avond waarop het plafond op je hoofd valt, is genoeg. Denk je aan zelfmoord of ben je in acuut gevaar, bel dan 112.

Herken je jezelf in deze tekst? Dat is geen persoonlijk falen. In onze community komt deze ervaring vaker voor dan erover gepraat wordt. Stuur vandaag een bericht naar iemand die je wilt zien, en stel meteen een dag voor.